Vooruitzichtige poëzie

Dit gedicht heeft de minste uitleg nodig. Het is een gedicht dat moest gaan over je eigen toekomst. Wat een vrij vage opdracht is, omdat de toekomst zowel over een minuut als over 40 jaar kan zijn, maar ook over iets specifieks of een globale gedachte. Dit heb ik ervan gemaakt, mijn enige gedicht dat voor een deel echt rijmt. Want ook al hoeft dat niet bij een gedicht, het leest altijd prettig en is leuk voor de verandering.


Algen, ziektekiemen
Anders polymeren, amfolyten
Misschien management, bedrijfskunde
Of toch games, design

De studie die ik kies zal gevolgen hebben
Daarmee sluit ik een deel van de mogelijke banen af
De studie zal gevolgen hebben
Voor mijn toekomst

De studie zal afhangen van de toekomst
Maar de toekomst niet alleen van de studie

Met welke vrouw,
Ik kinderen zal hebben en trouw,
De getallen van mijn loon,
Zullen bepalen waar ik woon,

Wie ik dan ook word
Laat het iemand zijn van het gelukkige soort

Poëtisch beeld

Ik kom met nog meer poëzie deze weken. Dit keer geef ik iedereen de kans om mijn beeldgedicht te lezen. De opdracht was om verschillende foto’s of beelden bij elkaar te voegen, dan je eerste indrukken de kans geven om naar voren te komen, en daarna de woorden verschillend en verspreid in de zinnen van je gedicht te gebruiken.

Dit klonk allemaal veel te lastig. Ik interpreteerde de opdracht als volgt, waarbij ik meteen tips geef: zoek een plaatje dat abstract is, dan lijkt het altijd meer dan het is. Schrijf iets zwaars, iets waarvan je het niet meteen kunt begrijpen, er moet poëtische pit in zitten.

Dit is het gedicht dat ik heb gemaakt, bij dit abstracte plaatje.

Gemarteld
Uitgemergelde ziel
Een vlot
Drijvend naar de vergetelheid
Zonder liefde gekend

Met nog zoveel te zeggen
Maar nooit uitgesproken woorden
Maanden, Jaren eeuwen

Het zal nooit gehoord worden

Het acrostichon

Literatuur ging verder dan boeken lezen. Verder dan verslagen maken. Nog verder dan poëzie opzoeken. Ik moest nu zelf een gedicht maken. Een gedicht gemaakt onder de categorie “creatieve opdrachten”. Dit was verplicht voor de bloemlezing van de poëzie die we voor periode één moesten inleveren. Nu zeg ik ‘moest’, maar van alles wat in de bloemlezing zat, moest dit het minst voor mij, omdat een creatieve opdracht iets is waar ik niks op tegen heb. Zeker niet als het om taal gaat.

Helaas, maar vooral logisch, waren de creatieve opdrachten bij mij snel af en was ik veel meer tijd kwijt met de saaiere opdrachten, zoals het analyseren van gedichten. Ik zou liever een eigen bloemlezing vol schrijven en dan nog erbij een “saaie opdracht” maken. Dat zou de waarde van deze opdracht ook verhogen, omdat ik er nu niet veel kwalitatiefs van gemaakt heb. Tijd is nu eenmaal vaak een bepalende factor als het om kwaliteit gaat. Al geldt dit niet voor mijn gedichten.

Mijn bloemlezing heb ik vandaag teruggekregen. De gedichtenanalyses, waarvan ik er 5 moest maken, waren goed gekeurd. Ook al waren het er maar 4 in mijn dossier. Mijn totale dossier is met een v beoordeeld. Komt dan waarschijnlijk door mijn eigen inbreng.

Van de paar creatieve opdrachten luidde er één het maken van een acrostichon. Zelf zou ik dat niet kiezen omdat er geen uitleg bij stond en het woord te veel lettergrepen heeft, maar toen ik bij iemand zag wat het inhield schreef ik er meteen één. Het speelde zeker mee dat ik een korte naam heb, dat van belang is bij dit soort gedichten. Het acrostichon is een gedicht dat elke regel begint met een letter uit je naam. Voor mij drie regels dus, echter niet minderwaardig aan een acrostichon van Constantijn.


Haat is slecht.
U moet weten,
Beter is liefde

Robot

http://blip.tv/file/get/Webwereld-JapanseBalansrobotFietstOpRichel280.m4v

Zo te zien vertrouwen ze het toch niet helemaal

Lood(s)zwaar

Achttien kratten bier, sterke drank uit Duitsland waarbij je nichtje die darmpijn heeft, nog meegegaan is om drank uit te kiezen en een opa met veiligheidstips. Een betere basis voor een feest is er toch niet? Toch blijkt een feest geven in een loods met drie personen niet al te simpel.

Een voordeel van een vriend bij de scouting hebben, is dat je in een loods die voor hun boten wordt gebruikt, kunt gebruiken wanneer deze beschikbaar is gesteld door de scouting. Het koste ons niks, financieel gezien dan. Moeite koste het wel; er stonden 3 bootjes binnen, die feestvriendelijk gemaakt moesten worden en een kar vol met kano’s moest ontladen worden zodat de kano’s boven de “bar” opgeslagen lagen, en waarmee we dus ruimte creëerden. Voor de rest was het veel versieren, afdekken en tafeltjes verplaatsen. En natuurlijk inkopen doen, drank sjouwen. Bezems waren er gelukkig al, want zowel van te voren als na moest er heel wat geveegd worden. Dit alles hebben “we” goed gedaan.

Eigenlijk heb ik het niet zo zwaar gehad, omdat ik tijdens het voorbereiden soms nog twee uur langer dan de anderen op school moest zitten. In ruil daarvoor had ik de barman en DJ geregeld. Ieder heeft zo zijn kwaliteiten.

Als kado, want het was ons verjaardagsfeest, vroegen wij om geld waarmee we het feest grotendeels konden afbetalen. Niet iedereen heeft zich hieraan gehouden, dus kregen we ook nog extra drank, waarvan ik helaas niks hebben kunnen zien, laat staan proeven, en voor mij was er ook nog het gloednieuwe voetbalspel FIFA 2012 besteld.

De totale opbrengst die in onze donatiedoos zat, kunnen we niet eens de helft van de kosten vergoeden. Toch was het feest geslaagd en zou ik het zo weer over doen.

Amusant citaat

Wie iets moois gezegd heeft moet mooi geciteerd worden. Zodat er later mooie bordjes van gemaakt kunnen worden. Die bordjes kunnen weer terecht komen op bijzondere plekken zoals boekenkasten van intellectuelen. Op die manier kun je beroemd worden door alleen maar iets op te schrijven dat aanspraak heeft. Wees dus slim en schrijf al je wijze uitspraken op. Wie weet word jouw uitspraak wel beroemd.

Dit bordje kwam ik tegen en het sprak mij aan. Behalve dat de tekst leuk is, zit er ook een wijze les in verborgen over hoe de mens denkt over zichzelf ten opzichte van anderen. Helaas stond er op dit bordje niet bij wie deze grappige doch wijze uitspraak deed. Het lijkt mij echt een uitspraak voor een directeur die denkt dat hij zelf perfect is, maar zich ergert aan zijn onwetende werknemers.

Voor wie niet zelf in staat is om mooi te spreken kan natuurlijk wel zelf zulke bordjes gaan aanschaffen. Net als sommige mensen wel graag voetbal kijken maar zelf geen bal fatsoenlijk kunnen raken. Daarnaast zullen er ook mensen zijn die beiden wel kunnen.

Oop, ongeacht dat ik van jouw aansprekende citaten een heel boek vol kan maken, vroeg ik me toch af of het misschien niet zou misstaan om als intellectueel zo’n bordje te bemachtigen en die in je boekenkast te plaatsen. Is dit niet iets voor jou?

Chloorhond

Bommel nam het bord eerst te serieus en durfde geen duik te wagen. Wie weet werd hij dan wel weer meegenomen naar het asiel. Omdat hij zelf geen actie ondernam om in het water te gaan had hij een duwtje in de rug nodig, want alleen vandaag was het wél toegestaan om te duiken, al was het dan alleen voor honden.

Aangekomen bij het buitenzwembad in Geleen voelde Bommel zich al meteen thuis tussen alle andere drukke viervoeters. Wie denkt dat hij zijn hond perfect heeft afgericht, kan de bittere waarheid onder ogen gaan zien als zijn hond wordt afgeleid door zo’n 100 andere baasjes en hondenvrienden, uitgerust met brokjes en speeltjes. Ik dacht dat mijn hond elke keer als ik nonchalant floot naar mij toe zou sprinten met zijn trouwe oogjes naar mij kijkend, maar in de praktijk kwam het erop neer dat ik moest schreeuwen en fluiten, zonder dat Bommel ook maar iets daarvan hoorde. Oost-Indische doofheid is dus nu ook geconstateerd bij honden.

Uiteindelijk was Bommel toch al nat en dook hij voor elke bal(die Bommel daar zelf had toegeëigend) het water in en bracht deze wel trouw terug. De foto’s zijn niet scherp en omdat mijn mobiel een zeer vertragend fotomechanisme bevat, zijn de foto’s niet zo gelukt als ik hoopte. Het echte fototoestel was mee maar zat natuurlijk weer met een vol geheugen. Dus ook ons fototoestel moet eens even zijn hoofd leeg maken. Ik had Djoons dezelfde dag nog gefilmd maar was waarschijnlijk door mijn enthousiasme in de avond vergeten dat deze filmfunctie nog steeds op mijn mobiel zat..

Spaanse mooie woorden gezocht

Voor elk vak is het duidelijk waar het dit jaar om gaat, en dat is het examen goed afleggen, en slagen.
Literatuur vraagt van ons niet om een examen te maken, maar dit jaar moeten we nog wel een paar boeken lezen en daarnaast verdiepen wij ons nog één keer dit schoolleven in de wereld der gedichten. Voor echte dichtliefhebbers is het te weinig, maar ieder persoon uit de klas moet er 15 uitkiezen, allemaal passend bij een zelfgekozen onderwerp. Minstens 4 van de 15 gedichten moeten van een vreemde taal zijn, voor mij geldt dus dat ik Engelse en Spaanse gedichten ga verzamelen.

Als eerst vond ik het onderwerp muziek bij mij het meest schikkend, de dood is te treurend en de liefde te standaard. Mark, een jongen die altijd als eerste snel begint met zijn werk en ijverig doorleert, had in de mediatheek al een poëzieboekje gevonden dat over muziek ging. Hij moet net zo over dood en liefde hebben gedacht als ik, en zijn keuze was gemaakt.

Ik mag Mark niet zo, en dezelfde onderwerpen delen doe ik ook niet graag, als het überhaupt al mocht. Ik vond het erg spijtig dat Mark dit onderwerp koos enkel omdat hij snel een onderwerp wilde hebben, de muziek zelf boeit hem verder niet. Van mij had hij beter het onderwerp antipathie of boekenwurmigheid mogen kiezen.

Ik zocht dus een ander onderwerp en ik heb al vaker meegemaakt dat ik te lang wachtte met kiezen en toen ik het onderwerp zag staan terwijl ik meekeek naar een site waarop iemand onderwerpen aan het zoeken was, wist ik het zeker. Nu is mijn onderwerp voedsel. En om het scala aan gedichten te vergroten waaruit ik kan kiezen, zal ik mijn onderwerp veranderen in eten en drinken.

Maar nu mijn probleem: ik heb op internet geen Spaans gedicht gevonden over eten en/of drinken, en natuurlijk ook niet in de flut mediatheekbibliotheek. Dus misschien, heel misschien, heeft mijn grootvader hier nog het één en ander van liggen?

Eifels avontuur

Ik en mijn trouwe labrador B. waren elke dag, weer of geen weer, op de top van de Eifelse berg om ons dagverslag vast te leggen zodat alle avonturen die wij meemaakte genoteerd stonden om later door te kunnen vertellen aan onze dierbaren. Het was een zware tocht, maar de bergtop beloonde ons met een rustgevend plekje waar een schrijver behoefde aan heeft, waar een schrijver zijn gedachtes eindelijk kan laten gaan en tot rust komt.

Velen dagen ging de tocht geslaagd en kwamen hond en man terug met een prachtig verslag. Maar de weg naar de top eiste zijn tol op een zeker moment. Het houten skelet van een bomentak begaf het terwijl ik daarop mijn evenwicht bewaarde. Mijn map waarin alle heldenrapportages waren opgeslagen, gleed uit mijn hand en rolde de berghelling af, waar scherpe takken de map en inhoud aanvielen en verscheurden en waar modder het papier en de inkt tot een bruine suspensie vormde.

Zo komt het dat er nu geen enkele blijk van leven op de familiesite is te vinden, wat onze vakantie betreft. De mensen die hadden gehoopt dat dit alleen maar kwam omdat wij geen internet zouden hebben, moet ik helaas teleurstellen. Het enige wat ik nog kan vertellen is de gebeurtenis van de insectenaanval die mij overkwam, echter is dit niets vergeleken met de gebeurtenissen die in de bergen hun laatste rustplaats hebben gevonden.

Ik was met mijn zus een spel aan het spelen waarbij je een balletje naar elkaar toe moet slaan met een batje. Het originele balletje waren we allang kwijt dus moesten wij het proberen met een stuiterbal. Zodra je ook maar enige vorm van kracht achter het batje zette, schoot de stuiterbal al ver langs je speelpartner en zo belande de stuiterbal in de wei van Onkel Unbekannt. Gelukkig was ook hier labrador B. in staat om onder het prikkeldraad door de stuiterbal te apporteren en vervolgden wij het spel alleen nu zonder batjes, dus kwam het erop neer dat wij met een stuiterbal overgooiden.

Ongedierte in de lucht hebben wij ook in Nederland, maar op vakantie stel je ze nog minder op prijs dan dat je dat al deed in je vaderland, zo bleek het. Want zus Lieske begon naar wespen te slaan en was bang dat ze haar zou prikken. Gelukkig gebeurde dit niet, maar minder gelukkig werd ik even later wel geprikt door een wesp. Ik wist niet of ik allergisch was voor wespensteken dus ik had mijn mobiel al in de hand om het alarmnummer te bellen. Naast pijn en een witte bult had ik verder geen steekverschijnselen dus mijn mobiel had ik niet nodig. Gelukkig, want bellen is het buitenland is duur.

Lieske meende later in de avond ook te zijn gestoken door een wesp, alleen haar bult jeukte en deed geen pijn. Jaja, als we het zo gaan spelen kan iedereen avonturen mee maken die door een Mücke wordt gestoken.