vrijdag, november 23, 2012
Het weekendwoord
Beter laat dan nooit; ik wilde alweer een paar weekenden geleden de eer doen aan een woord dat een speciale betekenis heeft. Het woord van het weekend was schier. Ik kende dit woord alleen uit het woord schiereiland, maar zonder dat ik wist wat een schiereiland precies was.
Gelukkig valt er voor iemand die niet precies weet wat iets is, altijd nog wat te leren in het weekend. En waar leer je de betekenis van schier beter dan op een schiereiland zelf? Te Zuid-Beveland bevonden we ons, als ik mij niet vergis. Dus zaten wij niet op een eiland, maar op een stukje vasteland dat ieder moment als eiland los zou kunnen springen als het streepje land tussen schiereiland en vasteland zou breken. Zo leerde ik dat schier ”bijna”, “net niet”, of “heel erg lijkend” betekent. De basis van de betekenis, maar wie heeft tegenwoordig nog zo’n overvloed aan weekenden dat hij met de basis genoegen kan nemen?
Etend van de beste mosselen uit Nederland, die ook bij de Belgen in de smaak vallen, kwam men tot de conclusie aan tafel dat Hugo, schierburgemeester van Antwerpen, nogal op Urbanus leek. Hugo is dus een schierUrbanus. En wanneer John achteraf na het spelen van spelletjes of beleggen erachter komt dat een andere keuze nét meer potentie had moeten hebben, kan dus alleen tevreden zijn met schierpunten of schiergeld. En probeer daarmee maar eens eieren voor te kiezen. En er zijn vorig jaar dus ook een paar ex-klasgenoten schiergeslaagd.
Als iets het net niet helemaal is, komt schier van pas. Een handig en dankbaar woord dus. Want is het niet juist dat “net niet helemaal” wat we in overvloed lijken hebben? Dat het net niet zo is als we gewild hadden? De perfectionisten en zeurpieten onder ons leiden een schierleven. Voor zoveel mensen een herkenbaar woord, en toch wordt mij na 18 jaar pas de betekenis ervan duidelijk. Het blijkt wel weer, dat de Nederlandse taalbeheersing onder niveau is. Ik zal het woord wel niet helemaal goed begrepen hebben. Ik gaf het woord een echte schierbetekenis, en heeft daardoor voor zijn doen maar een schierbestaan.
maandag, november 19, 2012
Reserveren gewenst
Wie 25 december niet hoeft te werken, dus geen lunchpakketje hoeft klaar te -laten- maken en misschien ook wel helemaal geen zin heeft zo'n vrijde dag veel tijd aan zijn middagmaal te besteden, die treft 't.
Want we hebben catering bedrijf Zeelen, onlangs nog onderscheiden met een zoveelste ster, bereid gevonden op die dag voor het oude tarief (het nieuwe gaat in op 1 januari a.s. heb ik begrepen) een goed verzorgd maal te serveren op adres Bilderdijklaan 7, te Geleen, met als norm: het hoeft niet weinig te zijn als 't maar lekker is.
Reserveren is gewenst.
zondag, november 18, 2012
Wie?
vrijdag, november 16, 2012
Leergeld
Dat ze zo’n fijne mountainbike meenemen is achteraf gezien wel logisch, ook al ben ik zeer teleurgesteld in de goedaardigheid van het dorpse Nieuwerkerk. Maar dat ze ook een lelijke half kapotte stundentenfiets stelen nadat ik er een kwartiertje op had gefietst, maakte het plaatje compleet. Dieven zijn ratten.
Als parasieten werken de dieven de mensen tegen door aan hun Nederlandse stalen ros te komen. De politie zou ze tegen moeten gaan door doodsimpel vallen uit te zetten en de dieven te vangen. Gewoon een fiets( met een blokje kaas erop) en de klus is geklaard.
Ik zou dieven eigenlijk niet met ratten mogen vergelijken. Dieven zijn nog erger dan ratten; ratten kunnen zich er niet bewust van zijn wat ze anderen aan doen, terwijl dieven dat wel weten. Dus moeten dieven ook erger dan ratten gestraft worden. En laten we hopen dat er geen land is waar dieven, net als ratten, als heilige reïncarnatieschepsels worden gezien.
Maar helaas doet de politie niks. Dat vrijwel heel logisch is, want die heeft het veel te druk met boeven vangen? Als ratten niet gevangen worden, is er nog een andere oplossing. Het stoppen met het spekken van de voorraadkast, zodat ze uiteindelijk uithongeren. Dat is de les achter de fietsendiefstal. En men leert ervan nog achterdochtiger te worden, maar het kan blijkbaar niet anders. We kunnen sommige mensen niet vertrouwen, en erger nog is dat ze waarschijnlijk naast ons in de trein reizen op weg naar de plek waar ze onze fietsen doorverkopen.
De gedachte van het weggegooide geld bleef mij twee keer sterk in het hoofd zitten. Al was het meer de woede dat de dieven ervan zouden profiteren, die zo krachtig was. Als de fiets door een storm weg zou waaien zou ik het alleen uiterst jammer vinden. Om de intensiteit van die woede weg te krijgen, doe ik maar alsof het leergeld is, net als bij beleggen. Alleen bij beleggen kies je ervoor om het geld eventueel kwijt te raken. En in feite is het ook nuttig leergeld geweest. Maar ondanks mijn leergierigheid, wil ik op dit gebied nóóit meer iets leren.
Als parasieten werken de dieven de mensen tegen door aan hun Nederlandse stalen ros te komen. De politie zou ze tegen moeten gaan door doodsimpel vallen uit te zetten en de dieven te vangen. Gewoon een fiets( met een blokje kaas erop) en de klus is geklaard.
Ik zou dieven eigenlijk niet met ratten mogen vergelijken. Dieven zijn nog erger dan ratten; ratten kunnen zich er niet bewust van zijn wat ze anderen aan doen, terwijl dieven dat wel weten. Dus moeten dieven ook erger dan ratten gestraft worden. En laten we hopen dat er geen land is waar dieven, net als ratten, als heilige reïncarnatieschepsels worden gezien.
Maar helaas doet de politie niks. Dat vrijwel heel logisch is, want die heeft het veel te druk met boeven vangen? Als ratten niet gevangen worden, is er nog een andere oplossing. Het stoppen met het spekken van de voorraadkast, zodat ze uiteindelijk uithongeren. Dat is de les achter de fietsendiefstal. En men leert ervan nog achterdochtiger te worden, maar het kan blijkbaar niet anders. We kunnen sommige mensen niet vertrouwen, en erger nog is dat ze waarschijnlijk naast ons in de trein reizen op weg naar de plek waar ze onze fietsen doorverkopen.
De gedachte van het weggegooide geld bleef mij twee keer sterk in het hoofd zitten. Al was het meer de woede dat de dieven ervan zouden profiteren, die zo krachtig was. Als de fiets door een storm weg zou waaien zou ik het alleen uiterst jammer vinden. Om de intensiteit van die woede weg te krijgen, doe ik maar alsof het leergeld is, net als bij beleggen. Alleen bij beleggen kies je ervoor om het geld eventueel kwijt te raken. En in feite is het ook nuttig leergeld geweest. Maar ondanks mijn leergierigheid, wil ik op dit gebied nóóit meer iets leren.
zondag, november 11, 2012
Prettig Angstpark
Goed staaltje marketing bij pretpark Walibi. In de zomer is er genoeg vraag naar een dagje warm weer met attracties en gezellig duur eten. Maar naast vraag en aanbod geschaald op het bedrag per kaartje, wordt de vraaglijn van de kaartjes beïnvloed door nog een andere factor. Het seizoen. In de kou twee uur wachten om 5 minuten heen en weer geslingerd te worden is absoluut geen pretje. En in plaats van passief op bezoekers te hopen, komt Walibi actief met een nieuw product / dienst. Halloween.
"Wij" als gezin gingen niet zo vaak naar pretparken vroeger, waardoor ik nog nooit in Walibi was geweest. Gelukkig werd ik mee gevraagd door een teamgenoot, en kon ook ik eindelijk eens na achttien jaar in de hoogste achtbaan van Nederland. Overdag was er niks te zien van de halloweensfeer, op een paar voorbereide podia voor de avondshows na. Je kon er alleen in de avond zijn als je ook een kaartje voor de dag had, dus was het goed druk, zo in oktober.
Ik kan in een bus al misselijk worden, en heb in de Efteling een keer mijn boterhammen met kaas weer via dezelfde kant eruit laten lopen zodra ik uit een kinderattractie kwam. Ik wist dus al dat het een duur kaartje zou worden als ik na de eerste de beste achtbaan op een bankje zou zitten met een groen hoofd en een kaasboterhammen-fobie. Zo rebels als ik tegen mijn overgevoelige evenwichtsorgaan was, gokte ik erop dat reispilletjes ook voor pretparken geschikt waren. Het was immers tegen wagenziekte, en een achtbaan bestaat meestal uit aaneengesloten vierpersoonswágentjes. Goeie gok, want enigszins versuft bracht ik de dag dan soms wel duizelig, maar niet misselijk door.
De schemering nam enge figuren met zich mee die zich verspreidden over 3 “scare zones” in het park. Ook al zag je het aankomen, ik schrok van elke plotselinge beweging mijn kant op. Je kunt het angst noemen, ik noem het alertheid geschonken door de oosterse vechtkunsten. Je kon voor een kleine aanbetaling een extra attractie bezoeken, waarvoor wij “The Funhouse of Fear” bezochten. Eerst leek de titel niet te kunnen kloppen, maar uiteindelijk was de verklaring duidelijk genoeg; je schrok je binnen te pletter, en kon er eenmaal veilig buiten om lachen.
"Wij" als gezin gingen niet zo vaak naar pretparken vroeger, waardoor ik nog nooit in Walibi was geweest. Gelukkig werd ik mee gevraagd door een teamgenoot, en kon ook ik eindelijk eens na achttien jaar in de hoogste achtbaan van Nederland. Overdag was er niks te zien van de halloweensfeer, op een paar voorbereide podia voor de avondshows na. Je kon er alleen in de avond zijn als je ook een kaartje voor de dag had, dus was het goed druk, zo in oktober.
Ik kan in een bus al misselijk worden, en heb in de Efteling een keer mijn boterhammen met kaas weer via dezelfde kant eruit laten lopen zodra ik uit een kinderattractie kwam. Ik wist dus al dat het een duur kaartje zou worden als ik na de eerste de beste achtbaan op een bankje zou zitten met een groen hoofd en een kaasboterhammen-fobie. Zo rebels als ik tegen mijn overgevoelige evenwichtsorgaan was, gokte ik erop dat reispilletjes ook voor pretparken geschikt waren. Het was immers tegen wagenziekte, en een achtbaan bestaat meestal uit aaneengesloten vierpersoonswágentjes. Goeie gok, want enigszins versuft bracht ik de dag dan soms wel duizelig, maar niet misselijk door.
De schemering nam enge figuren met zich mee die zich verspreidden over 3 “scare zones” in het park. Ook al zag je het aankomen, ik schrok van elke plotselinge beweging mijn kant op. Je kunt het angst noemen, ik noem het alertheid geschonken door de oosterse vechtkunsten. Je kon voor een kleine aanbetaling een extra attractie bezoeken, waarvoor wij “The Funhouse of Fear” bezochten. Eerst leek de titel niet te kunnen kloppen, maar uiteindelijk was de verklaring duidelijk genoeg; je schrok je binnen te pletter, en kon er eenmaal veilig buiten om lachen.
dinsdag, november 06, 2012
Momentum(voor Ellen Coumans)
Nu is het net
en net was het nu
Het nu is er nooit
maar is er wel geweest
een heel klein momentje
dat even heeft bestaan
maar ook voor nu is er
een tijd van komen en gaan
Nu is voorbij
slechts op het netvlies gebrand
als een herrinering in de rij
maar wat is er dan
op het nuvlies beland?
We moeten in het nu leven
zeggen de wijzen
maar dat ene moment
levensduur van het kleinste kaliber
Is voor de meesten ongekend
en net was het nu
Het nu is er nooit
maar is er wel geweest
een heel klein momentje
dat even heeft bestaan
maar ook voor nu is er
een tijd van komen en gaan
Nu is voorbij
slechts op het netvlies gebrand
als een herrinering in de rij
maar wat is er dan
op het nuvlies beland?
We moeten in het nu leven
zeggen de wijzen
maar dat ene moment
levensduur van het kleinste kaliber
Is voor de meesten ongekend
dinsdag, oktober 30, 2012
student
Ik ben nu eindelijk een échte student. Ik studeer, heb een kamer, ga op donderdag uit en heb een kapotte fiets. Alleen m’n kamer in Eindhoven is nog niet echt smerig, maar dat komt omdat ik nog vaak thuis vertoef. Iets minder studentikoos dus.
Waar het uiteindelijk om gaat is natuurlijk de studie halen waar je aan begint. Deze week waren de eerste echte tentamens al. Zo snel gaat het. Eerst ken je een student alleen van stereotiep terwijl je thuis achter je computer studies ut zit te zoeken, en als je er dan zelf zit merk je dat je nog steeds jezelf bent. Dat klinkt heel logisch, en dat is het achteraf gezien ook.
Als er iets op de grond valt is er letterlijk geen hond die het opruimt. Als honden niet uitgelaten hoefden te worden en geen geld zouden kosten, waren ze een ideale toevoeging voor elk studentenhuis geweest. Tijdens de kamerspeurtocht waren er ook kamers te vinden die huisdieren toe lieten, maar daar heb ik nooit een kijkavond gehad. Jammer, anders had Bommel ook nog eens wat meegemaakt op zijn oude dag.
Mijn aandeel in de koelkast is gering, qua eten en drinken heb ik het niet breed. Maar gelukkig is er wel studentenhulp van buitenaf, afkomstig uit Geleen. Ik wil oma graag bedanken voor alle verrassingen die nu dankbaar in mijn kast verstopt liggen. Ondanks ik nu toch al dichterbij jullie ben dan wanneer ik in Nieuwerkerk zit, is een deel van jullie nu ook aanwezig in mijn kast. Of je daar blij moet zijn weet ik niet.
Waar het uiteindelijk om gaat is natuurlijk de studie halen waar je aan begint. Deze week waren de eerste echte tentamens al. Zo snel gaat het. Eerst ken je een student alleen van stereotiep terwijl je thuis achter je computer studies ut zit te zoeken, en als je er dan zelf zit merk je dat je nog steeds jezelf bent. Dat klinkt heel logisch, en dat is het achteraf gezien ook.
Als er iets op de grond valt is er letterlijk geen hond die het opruimt. Als honden niet uitgelaten hoefden te worden en geen geld zouden kosten, waren ze een ideale toevoeging voor elk studentenhuis geweest. Tijdens de kamerspeurtocht waren er ook kamers te vinden die huisdieren toe lieten, maar daar heb ik nooit een kijkavond gehad. Jammer, anders had Bommel ook nog eens wat meegemaakt op zijn oude dag.
Mijn aandeel in de koelkast is gering, qua eten en drinken heb ik het niet breed. Maar gelukkig is er wel studentenhulp van buitenaf, afkomstig uit Geleen. Ik wil oma graag bedanken voor alle verrassingen die nu dankbaar in mijn kast verstopt liggen. Ondanks ik nu toch al dichterbij jullie ben dan wanneer ik in Nieuwerkerk zit, is een deel van jullie nu ook aanwezig in mijn kast. Of je daar blij moet zijn weet ik niet.
zaterdag, oktober 27, 2012
(Zuid) Limburg is in ieder geval veroverd!!
Zuid Limburg hebben we inmiddels al veroverd; oftewel: als jullie de bijlagen kunnen lezen dan zie je dat ons persbericht in ieder geval al in de toonaangevende kranten van (Zuid) Limburg is geplaatst.
Nu is het aan ons om vooral ook de rest van de wereld (nou ja, met de rest van Nederland zouden we ook al tevreden zijn.....) te gaan veroveren!!
Ik weet niet of het te lezen is, maar wie de oorspronkelijk bestanden wilt ontvangen weet mij te vinden!
Wordt vervolgd!
vrijdag, oktober 26, 2012
Niet zo gek dat Lieske zo hard moest trainen ....
'De voetbalbond van Singapore heeft onlangs bekend gemaakt dat de twee laagst geklasseerde clubs van de S-League (de hoogste competitie) een boete moeten betalen. Nummer 13, de hekkensluiter, krijgt een rekening van omgerekend € 31.000 euro voor zijn kiezen. De een na slechtste club kan een boete van € 19.000 verwachten.
Een woordvoerder van de S-League verklaarde: ‘We hopen dat deze boetes de clubs zullen aanmoedigen beter te gaan presteren’. De bond verwacht dat de boetes hoog genoeg zijn om de clubs te dwingen het goed te doen, maar niet zo hoog dat ze noodgedwongen uit de competitie moeten stappen.
Overigens maakte de bond ook bekend dat het prijzengeld voor de beste teams is gestegen. Tampines Rovers en DPMM Brunei vechten om de titel. Op 2 november wordt duidelijk wie er met het geld vandoor gaat. De pechvogel is al bekend. Woodlands Wellington FC zal de hoogste boete opgelegd krijgen.'
zondag, oktober 21, 2012
Ónger de Buimkes.
Het moest er eens van komen dat ons die vraag gesteld werd.
En vandaag kwam die dan ook: "Hoe hebben jullie dit stamineke ontdekt?"
"O, we komen hier sinds we een tom-tom hebben."
"??????"
"Nou, toen we een keer door de straat reden, stond-ie kennelijk nog aan en hoorden we hier voor de deur duidelijk: Bestemming bereikt".

Abonneren op:
Posts (Atom)





