Ik heb veel gehoord over de vakantie in Essen. Veel zeurverhalen. Bloed zweet en tranen. Bloed kwam uit Lieskes blaar op haar voet, waardoor ze minder goed kon lopen. Zweet was er dag en nacht, omdat het onuitstaanbaar warm was. En de tranen kwamen van de Duitsers, die hun halve finale hadden verloren. Maar in mijn ogen was niet iedereen verdrietig. Ik heb tussen het gezelschap ook een gelukkige oma gezien, die kon genieten van haar ontbijt en die er over het algemeen blij uitzag. Er zijn geruchten dat het aan de auto met airco lag, maar ook daarbuiten bleek zij gelukkig te zijn. Wie blij is, trekt ook andere vrolijke dingen aan. Zo kreeg zij complimenten voor haar kettingen, waar zij ook om bekend staat, haar bloggeraccount heet daarom vast ook Kettingmadammm. Toen ik haar man vroeg waar hij blij mee was in het leven, was ook één van zijn antwoorden: "mijn vrouw". Toen ik zijn vrouw, de gelukkige oma vroeg of zij een gelukkig mens was, vertelde ze mij dat ze alles had wat ze wilde hebben in het leven. Zo zie je maar weer, dat het niet de overhitte plek is waarvan je blij moet worden, maar enkel je eigen vreugde. En wij kunnen daar allemaal een voorbeeld aan nemen.
ps: schrik niet, op een van de foto's staat de gelukkige Opa afgebeeld, niet te verwarren met de hoofdpersoon uit dit verhaal.
