Das Naeschen vom Lachs

Want dat was het, echt! Het neusje van de zalm dus. Nou heeft een zalm volgens John geen neus maar ALS, dan hebben we het vanmiddag gevonden: www.raupennest.de
Een Welnesscentrum dachten wij, dus wij haalden onze eigen neusjes eigenlijk al op; voor de kakkerds onder ons!
Nou moet je even de betekenis negeren: het rupsennest. Daar zit een lang verhaal achter dat minder interessant is (Raupen bleek ook een familienaam). De verklaring dat je als rups binnen komt en als vlinder, na de behandelingen, de tent verlaat... dat sprak me meer aan. Affijn, er was open huis en kijken kan geen kwaad toch? Gewoon om eventueel aan te bevelen aan onze gasten als we die een dagje zat zijn :)
Een supermodern rehacentrum (rehabilitatie dus), veel behandelingen worden daar uitsluitend op advies van artsen uitgevoerd. Een gigapakket, zowel de normale als de Chinese geneeskunde. Inclusief de blubbehandelingen, zeg maar pelose danwel warme moddermassage. De aanpak lijkt zeer professioneel: onderzoek bij binnenkomst, individueel behandelplan (Chinese versie minimaal 11 dagen) en zeer luxe kamers en eetzalen (meestal gebaseerd op buffet, uiteraard veel veel heel veel sla). De Chinees loopt storm, die blijkt al jaren een groot succes. Er waren bezoekers onder de rondgeleiden die dat bevestigden. En nee, zeker niet allemaal alleen accupunctuur, veel gebaseerd op kruidenbehandelingen (zowel intern als extern). Ambulant kon ook, kortom bij ons logeren en de behandelingen daar laten uitvoeren. Maar voor de prijs hoef je het niet te laten! Die Chinees kost weliswaar 122 euro per dag (hele dag behandelingen gedurende minimaal 11 dagen) maar dat is inclusief luxe kamer en volpension, eveneens alle nonalcoholdranken gratis. Je kunt ook losse behandelingen bestellen, we kregen alle prijslijsten mee. Wel tijdig boeken, dat werd steeds benadrukt, hoewel er 355 bedden zijn is de tent meestal volgeboekt. We begrijpen nu waarom, het ziet er echt professioneel uit en de prijzen zijn hier heel wat aardiger dan thuis. Een verzorgingsdagje incl massage, sauna en maaltijd? 49 euro.
8 verschillende zwembaden, varierende temperaturen maar ook verschillende waterweerstanden (hoogste zelfs 1,5m/s, zag er wervelend uit) vanwege sportoefeningen (topsport). Jawel, gratis entree als je daar behandelingen volgt, evenals de sauna.Ook een klein buitenbad met mooie rotspartijen en een watervalletje, alle uitvoeringen zijn mooi en luxe. Het complex ligt aan een meer zodat er ook gewoon families logeren. Ook een gewone logeerpartij is zeer betaalbaar: 50 euro pppd incl volpension en gratis gebruik van zwembaden. Maar OK, dat laatste is niet relevant, onze saladebuffetten en stapelbedden zijn uiteraard nog gastvrijer. Kortom: zou je deze kant uitkomen en iets zien in de andere (ambulante dan) behandelingen (Chinees? El?) laat ons dan tijdig boeken. Wij gaan in ieder geval gewoon naar dat zwembad (alle 8 :)) en met name de 2 warme golfslagbaden lijken een leuke afwisseling voor de gewone baantjes zwemmen.
Wat een ontdekking, echt het neusje van de zalm maar dan wel een heel betaalbaar neusje.
Ine
PS: Of John ingeburgerd is, jawel hoor! kijk maar hieronder (tor = doelpunt)! Dat stomme kartonnetje moet je bij elk doelpunt omhoog houden onder luid gejoel! Gelukkig is het huis groot en kan ik eenvoudig geluidsarm vluchten...

Journalistiek: een kleine waarheid

Overdreven roddels en vergroot nieuws kende ik alleen maar van de media, zonder zelf getuige te zijn. Gelukkig ben ik niet bekend genoeg om daar zelf slachtoffer van geweest te zijn. Toch ben ik er nu wel zelf achtergekomen hoe overdreven de journalistiek de waarheid decoreert.

Bekend ben ik dus niet; dan was ik het nieuws wel eerder tegengekomen in plaats van het opgezocht te hebben. Doel was niet om een krantenbericht of iets dergelijks van mijzelf te vinden, maar het vinden van foto’s bedoeld voor zelfverbetering. Ik was op zoek naar foto’s die bij een jiujitsules gemaakt waren. Verder is mij niet verteld waarom ik steeds op beeld werd gebracht wanneer de invalleraar weer een nieuwe klem aanzette, maar ik vond dat ik recht had de gemaakte foto’s te mogen zien. Niet puur om het principe, maar ook omdat ik door naar de foto’s te kijken mijn houding en technieken zou kunnen evalueren ten opzichte van de jiujitsumeesters. Want van buitenaf ziet het er immers anders uit dan vanuit je eigen oogpunt wanneer je bezig bent. Helaas vond ik uiteindelijk maar één foto, en niet waarop ik zelf een techniek uitvoerde, maar er een ondervond.

De foto stond niet op de site van onze budoclub zelf, dus ben ik gaan googlen. En door eerst erachter te komen hoe de invalleraar heette vond ik al snel het volgende bericht:
http://www.hartvanholland-online.nl/nieuws.php?id=36985
De te lezen hilariteit en de onder de knie hebbende technieken zijn mij kennelijk ontgaan, of ik geef minder snel zo’n rooskleurige subjectieve waarde aan de jiujitsules. Dat is het gevaar van meningen, en dus ook het gevaar van de journalistiek. Mijn negatieve beoordeling over dit bericht was misschien minder slecht geweest als mijn naam werd vernoemd bij de foto.

Het raarste is misschien nog wel het feit dat ik de naam van de reporter of schrijver van het artikel niet heb kunnen vinden op de site. Wel is bijvoorbeeld te vinden hoe vaak het artikel al is bekeken. Daarnaast was het de eigenares van de club zelf die de foto’s heeft genomen, en was geen onbekend persoon dat weleens iemand van Hart van Holland geweest kon zijn. Verdacht..

Hoezo minimumloon?

Nu Nederland even achterop geraakt lijkt, zodat niet iedereen ons land automatisch als Europees kampioen tipt, vind ik het de moeite waard onze jeugd uit te dagen voor een pooltje.
Met als prijzen:

50 euro voor wie de nummers 1,2 en 3 tipt,
30 euro voor wie twee van die drie tipt,
20 euro voor wie een van die drie tipt,
en
10 euro voor wie de eindplaats van Nederland tipt.

Uiteraard mag je senioren raadplegen, bij voorbeeld John, maar of dat verstandig is?


NB.
Je hoeft zelf niets in te zetten (waar vind je zoiets nog?), maar inzendingen moeten binnen zijn vóór de eerste groepswedstrijd is afgelopen, dus na maximaal 2 rondes in groep A.

kleine spraakverwarringen

Karin: "Bis die naechtste Ernte muss ich mein Gefrierschrank lehr machen."
John: "Ernte?"
Ine: "Oogst"
Karin: "Nein, kein Obst, Gemuese!"
----------------------------------------
Karin komt binnen en hoort ons zeggen:
"Ik moet nog even mijn ouders bellen"
Karin: "Ihr bellt zu einander?"
Ine: "Woef, woef!" (ja-knikkend)
----------------------------------------
John: "Ich muss noch eben eine Schlange anschliessen"
Karin: "Nein, man schliesst AN einer Schlange an...."
Ine: "zucht".
(Schlange in Duits is een rij wachtenden, een slang(leidingslang) is een Slauch)
----------------------------------------
"Auf dem Boden wollen wir Tapete legen."
Karin: "?????"
Karin:" Tapete HAENGT und euer Boden is zu schlecht um ueberhaupt zu belegen!"
Oeps, gaan we weer. Tapete is behang (en tapijt is Bodenbeleg), en Boden is de zolder! Een vloer is Fussboden en voor het gemak is Flur een verdieping...
----------------------------------------
Koennen wir lehnen?
Karin: "Von mir aus gerne, sucht euch doch eine starke Wand"
O ja, was ook zo, lehnen is leunen (anlehnen eigenlijk).

Kortom: we gaan lekker, we moeten weer even wennen.
Daartoe bekeken we Juergen von der Lippe, even wennen aan de snelle taal maar vreselijk leuk!
http://www.youtube.com/watch?v=Os-G_bFeeb0
Maar deze show duurt uren (dit is deel 1 van 10)
Een snellere impressie van zijn kunstjes geeft dit liedje (goed luisteren, makkelijk te volgen):
http://www.youtube.com/watch?v=X94ZM-paqIc&feature=related

Kortom: we zijn er weer, Lauenstein was erg blij ons weer te zien ("unserer Nachtwacht hat uns gefehlt....")!

Ideale Combinatie

Na de vorige ontdekking van de muzikale site grooveshark.com, ben ik nu weer tot een ontdekking gekomen. In hoeverre het praktisch is, zal nog moeten blijken. Maar het idee klinkt goed: muziek en beleggen in één. Als ik er al aan denk word ik al high.

Of het echt bestaat is nog maar de vraag. Of ik heb het gelezen, of ik dacht het gelezen te hebben en heb het dus eigenlijk zelf verzonnen. Het is niet dat mijn begrijpend lezen zó betreurswaardig is, want de tekst was namelijk in het Spaans. Tijdens het examen Spaans nota bene. De toets ging niet echt lekker, dus durf ik niet te zeggen of het idee al gerealiseerd is. Maar laat ik het zo vertellen zoals ik het denk gelezen te hebben.

Er was een Engelse jongenman die een nieuwe manier had ontwikkeld om muziek te promoten en tot succes te brengen. Hij noemde de strategie zelf crowdsourcing. Hij opende sites waar mensen geld konden doneren als ze iets in de muziek zagen, die op de site door nog onbekende artiesten werd gespeeld. Zo waren de artiesten in staat om met gedoneerd geld een plaat te maken, en wanneer deze goed liep, had je dus als donateur een aandeel van de winst. Op deze manier zouden de grote platenmaatschappijen niet alles in de handen hebben en niet weg kunnen komen door rotzooi op de markt te brengen, omdat er geen concurrentie is.

Zover mijn Spaanse vertaling. Helaas is het idee dus al waarschijnlijk uitgewerkt. Aan de ene kant is het jammer dat ik dat niet was, maar aan de andere kant zou ik er graag aan mee doen: niet investeren in aandelen op basis van grafieken, maar investeren in muziek op basis van muzikale smaak. Maar dan gaat het niet langer om wat je zelf leuk vindt; het gaat erom wat de crowd leuk vindt.

Wie weet wiskundig raad? Oproep aan John.

Als schrijver en mede-redacteur mag ik zeggen dat wij als site blij zijn met actieve en vooral kritische lezers. Daarom willen wij deze lezers ook graag behouden. Nu hebben we echter al een tijdje niks meer vernomen van de heer John W., voormalig zeer gewaardeerd reacteur op menig artikel. Waar blijven de reacties?

In plaats van de kat uit de boom te kijken, moeten we de kat uit de boom zien te prikkelen. Interesse wekken bij een kat gaat gemakkelijk met een piepende muis of rotte vis, maar ik ben bang dat John hiervoor, noch voor een dode mus uit zijn reactieloze schulp kruipt. Ik hoop hem echter met het volgende genoeg te prikkelen en een reactie op te wekken.

Als eerst heb ik voor John een nummer laten schrijven door bekende artiesten. Altijd handig, connecties in de muziekwereld. Het wordt gezongen door Kris Kristofferson. Zie de Youtubelink hieronder. Voor als dit John niet genoeg aanspreekt, heb ik ook meteen een vrouw ingeschakeld, misschien is hij daar wel in geïnteresseerd. Helaas wilde Ine zelf niet zingen, dus deed Carmen McCrae het maar. En voor als je nog niet wakker genoeg was, John, of de zachte sprekers er niet in slagen je warm te maken, is ook de groep The Devil Wears Prada bereid geweest een nummer voor je te “zingen”. Bij het luisteren van dat nummer raad ik aan de volumeknop een tikje meer naar de zachte kant te draaien.



Eenmaal wakker geschud kan ik dan eindelijk mijn beroep op je doen om mij te helpen met dit raadsel. En als er iemand mij fatsoenlijk wiskundige raad kan geven, ben jij het wel John. Dus, hoe komt het, dat deze driehoek met dezelfde vormen opeens een andere oppervlakte blijkt te hebben? Eerlijk is eerlijk John, als jij hiermee een nieuwe wiskundige doorbraak weet te vinden, mag je alle eer voor jezelf houden. En als dat je niet aanspreekt, weet ik het ook niet meer.

Wie herinnert zich nog...?

Muziek van de lopende band

Slimme afspeellijsten. Die woorden doen mij meteen weer denken aan het profielwerkstuk robotica van dit jaar. Wanneer is iets slim? Kunnen dingen überhaupt slim zijn en wanneer zijn mensen eigenlijk slim? Met het woord “slimme” dan maar even voor lief genomen, kan ik mijn nieuwe ontdekking openbaren.

Een slimme afspeellijst; Apple heeft geloof ik zoiets ook al, de functie Genius. Over deze functie wordt beweerd dat iTunes zelf geweldige afspeellijsten en mixen maakt van de nummers die je in je muziekbibliotheek hebt staan. Daarnaast gaat Genius ook nog verder, door nieuwe onbekende films en muziek aan je voor te stellen die je zult “bekoren”. Dit durven ze bij Apple zo te stellen, doordat ze deze nieuwe muziek aanbieden op basis van de muziek die er al in je bibliotheek staan. Dus wanneer men Louis Armstrong luistert, zal Genius men onbekende Jazzartiesten aanbieden. Op zich een goed bedacht en grappig idee.

Helaas is het minder geniaal dat Genius alleen bleek te werken voor gekochte nummers. Nu blijkt online dat je het ook met je gedownloade muziek kan doen, maar daar gaat eerst een hele registratie aan vooraf. Ik heb er sowieso nooit wat aan gehad, want iTunes vertikt het al een paar jaar om zich te laten installeren op mijn computer. Een vervanging voor iTunes om mijn ipod te beheren, had ik al gevonden. Alleen liep ik dus wel die mooie functie van iTunes mis, dat zeker iets voor mij leek te zijn.

Ik ben gebruik gaan maken van Youtube playlisten. Toch nog handmatig nummers bij elkaar zoeken dus. Het probleem bij Youtube was dat bijna alle bekende nummers een reclame van 20 seconden ervoor hebben. Bij het luisteren van een afspeellijst zat je al snel enkele minuten naar dezelfde reclame te luisteren. Ik heb via Youtube ongeveer 10 afspeellijsten gemaakt, met onder andere muziek om te chillen, maar ook juist muziek die je weer een powerboost geeft.

Dezelfde muziek luisteren verveelde snel, en nieuwe nummers zoeken en toevoegen kostten teveel tijd. Nu gebruik ik Grooveshark. Via via hoorde ik ervan. Terwijl ik nog Youtube gebruikte, deed een vriend hetzelfde als de gamers waarnaar hij keek, en luisterde via Grooveshark.com. Naast makkelijk muziek zoeken, afspeellijsten beheren en genieten zonder auditieve reclame, zit er op grooveshark.com nog een andere functie die veel op Genius lijkt. Op deze site heet het radio streamen, waarbij de site automatisch nieuwe nummers van hetzelfde genre aan je afspeellijst toevoegt. Je kunt deze liken of unliken, zodat Grooveshark weet waar hij het juist wel of niet voor je moet zoeken.

Deze functie is in tegenstelling van de nummers van iTunes, gratis. Het werkt makkelijker en de site heeft ook een tab Explore die mij persoonlijk aanspreekt. Daar staan de nieuwste nummers die op de site zijn gekomen, en ook artiesten en afspeellijsten die ZIJ weer luisteren. Kortom, voor een muzikant met een brede smaak en die in is voor nieuwe muziek, een echte aanrader.

10 maart 2012

Examenhulp

Al die examenboeken zijn leuk en aardig, maar zonder pen of papier is het moeilijk werken. Gelukkig is de support van vrienden en familie(vooral familie) altijd daar wanneer je het nodig hebt. Zo heb ik bijvoorbeeld een kladblok van de DSM en inktpennen van mijn opa. Daarnaast heb ik ook nog lekkere taart gekregen van mijn oma, want ook bij het leren verbranden de calorietjes aanzienlijk. Uiteraard zijn er ook mijn ouders die mij van glucosebronnen voorzien. Dát is pas hulp.

Verder heeft de man van pen en papier mij in de vorige jaren op chemische gronden geholpen om mooie cijfers te halen. Overigens is deze man zich niet bewust van het feit dat er dingen bestaan zoals amfolyten, dat dus wel leerstof is voor het huidige 6vwo, maar niet bekend is onder de scheikundige veteranen.

Ik wil ook graag mijn zus bedanken, die (weliswaar onbewust) haar kamer beschikbaar stelt voor mij om te leren in de best denkbare omstandigheden. Ik mag ook zeker niet mijn saxofoonleraar vergeten, die mij muzikale afleiding geeft en mijn voetbalteam, die mij sportieve afleiding geven. Want uit onderzoek blijkt dat je beter leert als je tussen door ook beweegt en ontspant. Helaas is ons kampioenschap met voetbal al verpest, maar dit haalt wel alle spanning rond de wedstrijden weg, het gaat immers toch meer nergens om. Niet te vergeten is ook mijn hond iets waar ik dankbaar voor moet zijn, want ook bleek uit onderzoek dat het uitlaten van de hond de zenuwen bedwingt.

Als ik mijn examen haal, ben ik dus heel wat mensen dankbaar. Andersom geldt dit trouwens ook; mocht ik mijn examen niet halen, dan is het niet met dank aan, maar te verwijten aan de genoemde personen. Want examenhulpbomen vangen veel wind.
Cito wil nog niet meewerken aan het idee om als dank de genoemde sponsoren op het diploma erbij te zetten. Wat mij juist een gat in de markt lijkt.