Regeren is vooruit zien, zaniken is achterom kijken, dus laten we de kerst vast onder de loep nemen. Afgezien van de afgesproken 'gezamenlijke' periode, waarin vooral aan de innerlijke mens aandacht zal worden geschonken, vrees ik, hoop ik toch op de zoete inval.
Waar we dan naast 'even' bijpraten ook andere educatieve zaken ter hand kunnen nemen.
1) Wat dachten jullie van de film Erik? Zou die rond de kerst in een straal van 50 km vertoond worden?
2) Of een oude Betamax? Wie weet wat voor juweeltjes er hier onder de ouwe lappen van Ma liggen.
3) Misschien een oude diaserie met veel ballonnen, kerken en andere opwindende taferelen?
4) En, helemaal opwindend, a piece of music on the piano, zullen we die maar weer eens afstoffen?
5) Zonder keuze word je veroordeeld tot de leesmap. Die wordt nooit geraadpleegd, maar zal nu open en bloot ter inzage liggen, waarna ik van iedereen hoop te vernemen wat hij het meest interessante artikel van het afgelopen jaar vindt. Simpel dus, je hoeft er maar een te lezen, meer was je toch al niet van plan. Laat dat nu meteen....
woensdag, december 15, 2004
vrijdag, december 10, 2004
Familie historie
We hebben onszelf iets aangeboden, namelijk een stukje glas-in-lood. Dat komt in het kleine halfcirkelige raampje tussen hal en muziekkamer. Het motief wordt dan heel eenvoudig het Magiër-embleem, bij de oude rotten van de familie nog wel bekend.
En waar zitten we nu even mee? De letters van de aangetrouwden of aangerelateerden
kloppen niet meer helemaal. Zo dachten we de H er in elk geval uit te halen, met de vraag wat daarvoor in de plaats te stellen. Open laten? Een X, voor de grote onbekende? Nu zit iedereen natuurlijk met gespitste oortjes en oogjes richting Jozef te kijken en luisteren, en denkt misschien: wat een rottige truc om hem tot een bekentenis te verleiden. Nota ben in de kersttijd, toen Jozef het toch al zo moeilijk moet hebben gehad. Rottig of niet, zo'n raampje heeft ook zijn trots.
En is de rest wel zeker van zijn zaak? Althans voor de komende week of vier, want we willen op zijn minst dat bij de inwijding de situatie correct is weer gegeven. Wat het leven daarna nog allemaal in petto heeft, wie weet.
Latere generaties zullen er misschien met weemoedige blikken naar kijken en zich ongemakkelijk voelen als ze moeten uitleggen dat de weer gegeven situatie eigenlijk nooit heeft bestaan. Dus graag opgave met een geldigheidsduur tot, zeg, 15 januari 2005.
En waar zitten we nu even mee? De letters van de aangetrouwden of aangerelateerden
kloppen niet meer helemaal. Zo dachten we de H er in elk geval uit te halen, met de vraag wat daarvoor in de plaats te stellen. Open laten? Een X, voor de grote onbekende? Nu zit iedereen natuurlijk met gespitste oortjes en oogjes richting Jozef te kijken en luisteren, en denkt misschien: wat een rottige truc om hem tot een bekentenis te verleiden. Nota ben in de kersttijd, toen Jozef het toch al zo moeilijk moet hebben gehad. Rottig of niet, zo'n raampje heeft ook zijn trots.
En is de rest wel zeker van zijn zaak? Althans voor de komende week of vier, want we willen op zijn minst dat bij de inwijding de situatie correct is weer gegeven. Wat het leven daarna nog allemaal in petto heeft, wie weet.
Latere generaties zullen er misschien met weemoedige blikken naar kijken en zich ongemakkelijk voelen als ze moeten uitleggen dat de weer gegeven situatie eigenlijk nooit heeft bestaan. Dus graag opgave met een geldigheidsduur tot, zeg, 15 januari 2005.
donderdag, december 09, 2004
Aanmoediging
Hoewel deze web site redelijk wordt bezocht, ieder keer staat de teller weer wat hoger (en meer dan 1 natuurlijk), zijn er weinig reacties.
Mijn vraag is dan ook: is er te weinig nieuws, is het niet gevarieerd genoeg of is het te moeilijk of omslachtig om commentaar te geven?
Is dat laatste niet het geval dan gaarne een reactie na ieder bezoek, al was het maar om andere zaken te entameren, die je kennelijk hoopte te vinden.
Schroom dus niet, want zonder kritiek vaart niemand wel.
Mijn vraag is dan ook: is er te weinig nieuws, is het niet gevarieerd genoeg of is het te moeilijk of omslachtig om commentaar te geven?
Is dat laatste niet het geval dan gaarne een reactie na ieder bezoek, al was het maar om andere zaken te entameren, die je kennelijk hoopte te vinden.
Schroom dus niet, want zonder kritiek vaart niemand wel.
donderdag, november 25, 2004
Evenementen en Activiteiten
1. Kerstmis 2004
Zie beneden voor enkele niet onbelangrijke details. Voor eigen suggesties houden we ons aanbevolen.
2. Belgisch Bier
Dankzij Jos is er een nieuwe activiteit op komst: een kennismaking met het Belgische Bierleven. Wie weet, maken we daar ook met anderen kennis. En netwerken, you know, is de ziel van het ondernemen en een sociaal leven.
Helaas is het hem nog niet gelukt direct toegang tot de site te krijgen. Maar wie weet....
3. Overloon
En hoe zit 't nu met Overloon? Het aanbod elders is nog steeds geldig.
Zie beneden voor enkele niet onbelangrijke details. Voor eigen suggesties houden we ons aanbevolen.
2. Belgisch Bier
Dankzij Jos is er een nieuwe activiteit op komst: een kennismaking met het Belgische Bierleven. Wie weet, maken we daar ook met anderen kennis. En netwerken, you know, is de ziel van het ondernemen en een sociaal leven.
Helaas is het hem nog niet gelukt direct toegang tot de site te krijgen. Maar wie weet....
3. Overloon
En hoe zit 't nu met Overloon? Het aanbod elders is nog steeds geldig.
Kerstmis 2004
De ideeën beginnen weer te komen. Bij ieder van jullie waarschijnlijk ook.
Dus hoe en wat en waar met Kerstmis? Ine wilde wel weer gastvrouw zijn, en stelde voor ons dan enkele dagen in een bejaardentehuis in Amsterdam te stoppen. "Alleen maar om te slapen", voegde ze er geruststellend bij.
Anderzijds kon ze er mee leven dat we zelf weer aan de beurt waren/wilden zijn.
Dus gaan we weer uit van de 'vrije en wilde aanloop' op het oude adres, waarbij Ma zich voorstelt het volgende vaste kader aan te houden:
2e Kerstdag, zondag 26 december dus,
Algemene Ontvangst,
vanaf 16.00 uur tot wanneer je maar wil
om te
Racletten/gourmetten and other things.
En dan voor alle zekerheid van haar: je mag ook eerder komen. Bij voorbeeld 's ochtends op de 'gehaktballetjes'.
Volgens mij zit dat al in de aard der dingen, d.w.z. de bekende wilde en vrije aanloop. Maar zij ziet dat nu eenmaal graag iets fijner verwoord. Ook goed, als de balletjes ook dit jaar maar weer lekker zijn.
Dus hoe en wat en waar met Kerstmis? Ine wilde wel weer gastvrouw zijn, en stelde voor ons dan enkele dagen in een bejaardentehuis in Amsterdam te stoppen. "Alleen maar om te slapen", voegde ze er geruststellend bij.
Anderzijds kon ze er mee leven dat we zelf weer aan de beurt waren/wilden zijn.
Dus gaan we weer uit van de 'vrije en wilde aanloop' op het oude adres, waarbij Ma zich voorstelt het volgende vaste kader aan te houden:
2e Kerstdag, zondag 26 december dus,
Algemene Ontvangst,
vanaf 16.00 uur tot wanneer je maar wil
om te
Racletten/gourmetten and other things.
En dan voor alle zekerheid van haar: je mag ook eerder komen. Bij voorbeeld 's ochtends op de 'gehaktballetjes'.
Volgens mij zit dat al in de aard der dingen, d.w.z. de bekende wilde en vrije aanloop. Maar zij ziet dat nu eenmaal graag iets fijner verwoord. Ook goed, als de balletjes ook dit jaar maar weer lekker zijn.
donderdag, november 04, 2004
Waar gebeurd? Reken maar!
Maandag jl rij je dan heerlijk ontspannen op de autosnelweg naar Weert voor een partijtje bridge. Lekker lui achterover op je stoel zou je er vroeger, in ongezonder dagen, ook nog een geurig sigaartje bij hebben gerookt.
Totdat, zo maar, de politie naast je opduikt, toeterend je aandacht trekt en dan vóór je gaat rijden met de instructie te volgen en stil te houden op de vluchtstrook.
"Meneer, wat doet U eigenlijk?"
"Nou, ik rij heerlijk ontspannen naar mijn tweewekelijks partijtje."
"Dus U hebt geen idee, waarom U moest stoppen?"
"Helaas niet."
"Nou meneer, U hebt de gordel niet om. Hoe komt dat?"
Een genante vraag. In Delft heb ik vroeger ooit commotie gekregen nadat ome agent me aanhield en vroeg: "Zo, meneer dacht zeker dat hij geen achterlicht nodig had."
Waarop meneer antwoordde dat hij belangrijker dingen in het leven had om over na te denken. Dat viel toen niet goed, en zo was het eigenlijk ook bedoeld.
Maar we zijn inmiddels rustiger geworden.
Dus zeg je op de vraag van vandaag hoe dat komt gewoon:
"Ik heb 't vergeten."
"Vergeten, zegt U?"
Een ingenomen stelling dien je niet zo maar te verlaten, dus knik je schaapachtig ja en denk je aan vroeger toen men je gedachten over achterlichten opdrong.
Ome agent is niet zonder meer tevreden.
"En vergeet U soms ook wel eens de sleutel in het slot te steken, voordat U gaat rijden?"
Nu vraagt-die erom.
"Ja, zeker."
"Waaat?"
"Zoals ik 't zeg, zeker. Maar als ik dan een tijdje stil blijf staan denk ik daar vanzelf weer aan."
Dan gebeurt er iets merkwaardigs.
Ome agent begint te lachen, denkt even na en zegt:
"Doet U die gordel nu maar om en vergeet straks niet goed vaart te maken als U weer de rijweg op gaat. Mag ik U verder een prettige dag toewensen?"
Ik heb dat allemaal gedaan en schande, schande, vergeten hem eveneens een zeer prettige dag toe te wensen.
Totdat, zo maar, de politie naast je opduikt, toeterend je aandacht trekt en dan vóór je gaat rijden met de instructie te volgen en stil te houden op de vluchtstrook.
"Meneer, wat doet U eigenlijk?"
"Nou, ik rij heerlijk ontspannen naar mijn tweewekelijks partijtje."
"Dus U hebt geen idee, waarom U moest stoppen?"
"Helaas niet."
"Nou meneer, U hebt de gordel niet om. Hoe komt dat?"
Een genante vraag. In Delft heb ik vroeger ooit commotie gekregen nadat ome agent me aanhield en vroeg: "Zo, meneer dacht zeker dat hij geen achterlicht nodig had."
Waarop meneer antwoordde dat hij belangrijker dingen in het leven had om over na te denken. Dat viel toen niet goed, en zo was het eigenlijk ook bedoeld.
Maar we zijn inmiddels rustiger geworden.
Dus zeg je op de vraag van vandaag hoe dat komt gewoon:
"Ik heb 't vergeten."
"Vergeten, zegt U?"
Een ingenomen stelling dien je niet zo maar te verlaten, dus knik je schaapachtig ja en denk je aan vroeger toen men je gedachten over achterlichten opdrong.
Ome agent is niet zonder meer tevreden.
"En vergeet U soms ook wel eens de sleutel in het slot te steken, voordat U gaat rijden?"
Nu vraagt-die erom.
"Ja, zeker."
"Waaat?"
"Zoals ik 't zeg, zeker. Maar als ik dan een tijdje stil blijf staan denk ik daar vanzelf weer aan."
Dan gebeurt er iets merkwaardigs.
Ome agent begint te lachen, denkt even na en zegt:
"Doet U die gordel nu maar om en vergeet straks niet goed vaart te maken als U weer de rijweg op gaat. Mag ik U verder een prettige dag toewensen?"
Ik heb dat allemaal gedaan en schande, schande, vergeten hem eveneens een zeer prettige dag toe te wensen.
maandag, oktober 18, 2004
voetbal!!
ja, en toen was het eindelijk zover!! roda jc tegen feyenoord! de mensen die zich aangemeld hadden, waren om 10.30 uur aanwezig te geleen, om alvorens de voetbal nog een brunch te mogen nuttigen bij de club! een heuse uitnodiging van de club (of jos muller himself) om als vriend van eneco een heuse vip behandeling te ondergaan. na alle vertrekken in het clubhuis te hebben gezien (we waren toen 3 kwartier verder, 30 euro armer en een paar kopjes koffie en thee en broodjes rijker) belandden we eindelijk op de echte plaats van bestemming, en hebben we ons alsnog te goed gedaan aan een heuse vipbrunch! met echte champagne, alle soorten tonijn en zalm en andere vis en bloedworst met appel en roerei en broodjes en eendenterrine en scampies en garnalen en franse kaas waarop Lies een beetje beteuterd vroeg: is er ook iets gewoons te eten? Dus zij was misschien een beetje jaloers op de overige mensen die WEL gewoon potjes jam op tafel kregen...Zelfs een dessert ontbrak er niet aan! Onze dag was al zeer goed begonnen. Het leek wel een droom, we waanden ons als prinsjes en prinsesjes.....Dit kon bijna niet echt zijn...Daarna op naar de echte wereld...
Zo hadden we ook het voorrecht om in vak Noord te zitten, het vak voor de vrienden van Eneco....Wat een voorrecht heet te zijn, was eigenlijk ook een beetje een desillusie...was dit nu de harde wereld die voetbal heet? Alleen in de overige vakken werd gezongen en meegeleefd en muziek gemaakt en in ons vak bleef het onnatuurlijk stil, alsof er alleen maar mensen zaten, die hier toevallig waren beland, ondat ze 'vrienden van' waren...Ik heb me stiekem onttrokken aan dit volkje en begon ook een beetje te wiebelen op mijn stoel en mee te deinen met de aanstekelijke muziek (ondanks de boze blikken van mijn buurvrouw, die vond dat ik me moest gedragen als 'vriend van'. Het zal het glaasje champagne wel geweest zijn, en de opwinding dat ik mee mocht naar zo iets groots en belangrijks...). Heb me werkelijk verdiept in het professionele voetbalspel (met hier en daar wat missers) en heb me ingezet voor de zwakkere partij die naar mijn idee echt niet de zwakste was! (en ja, ik kan het weten met een theoretische - en praktische voetbaltraining van overige gezinsleden en aanleg voor spelinzicht!)Maar helaas: de tegenpartij was net even iets handiger af en toe, en hebben daar gruwelijk misbruik van gemaakt. Jammer: 0-2 was de einduitslag. Ook het stadion verlaten heeft nauwelijks problemen opgeleverd (afgezien dat we niet meteen in de fanshop werden binnengelaten en dat we een tijd op de parkeerplaats in de file hebben gestaan) de politie te paard en de m.e. hebben werkeloos toegekeken hoe iedereen vredig het stadion verliet..
Thuis nog even nagenoten met de samenvatting van studio sport (wat kunnen ze de 'waarheid' vertekenen door hun beelden en hun tekst er bij te kiezen !). Roda: wij zijn trots op jullie en blijf zo doorgaan, dan komen jullie er misschien wel!
een moeder van 2 fanatieke amateurvoetballertjes
Zo hadden we ook het voorrecht om in vak Noord te zitten, het vak voor de vrienden van Eneco....Wat een voorrecht heet te zijn, was eigenlijk ook een beetje een desillusie...was dit nu de harde wereld die voetbal heet? Alleen in de overige vakken werd gezongen en meegeleefd en muziek gemaakt en in ons vak bleef het onnatuurlijk stil, alsof er alleen maar mensen zaten, die hier toevallig waren beland, ondat ze 'vrienden van' waren...Ik heb me stiekem onttrokken aan dit volkje en begon ook een beetje te wiebelen op mijn stoel en mee te deinen met de aanstekelijke muziek (ondanks de boze blikken van mijn buurvrouw, die vond dat ik me moest gedragen als 'vriend van'. Het zal het glaasje champagne wel geweest zijn, en de opwinding dat ik mee mocht naar zo iets groots en belangrijks...). Heb me werkelijk verdiept in het professionele voetbalspel (met hier en daar wat missers) en heb me ingezet voor de zwakkere partij die naar mijn idee echt niet de zwakste was! (en ja, ik kan het weten met een theoretische - en praktische voetbaltraining van overige gezinsleden en aanleg voor spelinzicht!)Maar helaas: de tegenpartij was net even iets handiger af en toe, en hebben daar gruwelijk misbruik van gemaakt. Jammer: 0-2 was de einduitslag. Ook het stadion verlaten heeft nauwelijks problemen opgeleverd (afgezien dat we niet meteen in de fanshop werden binnengelaten en dat we een tijd op de parkeerplaats in de file hebben gestaan) de politie te paard en de m.e. hebben werkeloos toegekeken hoe iedereen vredig het stadion verliet..
Thuis nog even nagenoten met de samenvatting van studio sport (wat kunnen ze de 'waarheid' vertekenen door hun beelden en hun tekst er bij te kiezen !). Roda: wij zijn trots op jullie en blijf zo doorgaan, dan komen jullie er misschien wel!
een moeder van 2 fanatieke amateurvoetballertjes
archeon
en dan toch nog even een samenvatting van het vorige vorige uitje, want nu heeft het vorige uitje dat weer overschreven,dus dat schiet niet op. kinders hebben het te druk met andere dingen, dus moet moeders het maar doen, want dit is natuurlijk het minimale wat je terug kunt doen voor het wederom beleven van een geweldige dag! maar ja, daar denkt de tegenwoordige jeugd blijkbaar anders over. gelukkig zijn er nog een paar kinderen WEL goed opgevoed. daar komt ie dan....
10.00 uur was de ploeg compleet te n'kerk waar na een tas caffe de reis richting alphen ging. gezellig in 1 auto gepropt (milieu en parkeerkosten sparen en dano mocht dit keer weer mee..)helaas geen bourgondisch hapje en ook de leeuwenvechterij was niet van de partij, maar volgens de mevrouw aan de bali zoveel aanvullende activiteiten, dat dit aardig gecompenseerd zou worden. en inderdaad, niets te veel gezegd, tot een uur of 17.00 hebben we het volgehouden in het park! de tijden verliepen niet helemaal chronologisch, maar dat mocht de pret niet drukken. een beetje prehistorie, een beetje middeleeuwen, wat romeinse tijd, wat oorlogsaciviteiten (met heuse veldslagen!) zelfs een aangepast hapje genuttigd (als we de patat van de kinderen even niet meerekenen) en ook een blindegeleidehond in opleiding van de concurrent ontmoet. zo zie je maar weer...een onvergetelijke dag. details op aanvraag (commentaar).
zoals we het uitje van neeltje jans afgeskoten hebben bij het eerste dorpje op weg naar de autoweg (waar we het potje van in wisse genuttigd hebben), zo hebben we deze formule ook toegepast bij bovenstaand uitje. we kwamen op deze manier in de 'waard van waddinxveen' terecht alwaar we een 'gouwe's potje(1)' genuttigd hebben. Vooral bij de aanblik van een prachtige globe (waar john jaloers op zou zijn geweest!) smaakte dit gerecht eens zo goed!

10.00 uur was de ploeg compleet te n'kerk waar na een tas caffe de reis richting alphen ging. gezellig in 1 auto gepropt (milieu en parkeerkosten sparen en dano mocht dit keer weer mee..)helaas geen bourgondisch hapje en ook de leeuwenvechterij was niet van de partij, maar volgens de mevrouw aan de bali zoveel aanvullende activiteiten, dat dit aardig gecompenseerd zou worden. en inderdaad, niets te veel gezegd, tot een uur of 17.00 hebben we het volgehouden in het park! de tijden verliepen niet helemaal chronologisch, maar dat mocht de pret niet drukken. een beetje prehistorie, een beetje middeleeuwen, wat romeinse tijd, wat oorlogsaciviteiten (met heuse veldslagen!) zelfs een aangepast hapje genuttigd (als we de patat van de kinderen even niet meerekenen) en ook een blindegeleidehond in opleiding van de concurrent ontmoet. zo zie je maar weer...een onvergetelijke dag. details op aanvraag (commentaar).
zoals we het uitje van neeltje jans afgeskoten hebben bij het eerste dorpje op weg naar de autoweg (waar we het potje van in wisse genuttigd hebben), zo hebben we deze formule ook toegepast bij bovenstaand uitje. we kwamen op deze manier in de 'waard van waddinxveen' terecht alwaar we een 'gouwe's potje(1)' genuttigd hebben. Vooral bij de aanblik van een prachtige globe (waar john jaloers op zou zijn geweest!) smaakte dit gerecht eens zo goed!
vrijdag, oktober 15, 2004
Anecdote van de maand?
Na Jeu doe ik nu, bij gebrek aan andere inzendingen, ook een poging.
Een inbreker treft de bewoners onverwacht dommelend aan in de keuken.
Hij raakt in paniek, richt het pistool op de vrouw maar vraagt eerst nog hoe ze heet.
"Elizabeth", komt er angstig uit.
"Verdomme, dit is dan wel je geluksdag, ik kan iemand die Elizabeth heet niet doodschieten, want mijn lieve moeder heette ook zo."
Hij wendt zich nu tot de echtgenoot: "En hoe heet jij?"
"Ik ben Harry", zegt de man, "maar iedereen noemt me Elizabeth."
Een inbreker treft de bewoners onverwacht dommelend aan in de keuken.
Hij raakt in paniek, richt het pistool op de vrouw maar vraagt eerst nog hoe ze heet.
"Elizabeth", komt er angstig uit.
"Verdomme, dit is dan wel je geluksdag, ik kan iemand die Elizabeth heet niet doodschieten, want mijn lieve moeder heette ook zo."
Hij wendt zich nu tot de echtgenoot: "En hoe heet jij?"
"Ik ben Harry", zegt de man, "maar iedereen noemt me Elizabeth."
donderdag, oktober 07, 2004
Zekerheid graag.
Een zonnige middag op de fiets. Helemaal naar Meers om het monument van de 2000 jaar oude bomen bij de Maas te zien.
Romantisch toch wel, althans een beetje.
"Vroeger hield je altijd mijn hand vast als we zo naast elkaar fietsten."
"Ja, ik ben gek, dan kom ik helemaal niet vooruit."
"Deed je het vroeger dan om minder snel vooruit te komen?"
"Dat zijn typisch vragen van jou of moet je zoiets soms van El vragen?"
Gevoelsmatig is het een duidelijk verschil of El dan wel Ellen iets heeft gevraagd.
"Dat niet, maar misschien wil die het toch wel weten."
"Nou, ik weet zeker dat die ook niet meer met de hand op die van Jeu fietst."
Daar willen we nu toch even zekerheid over hebben.
Romantisch toch wel, althans een beetje.
"Vroeger hield je altijd mijn hand vast als we zo naast elkaar fietsten."
"Ja, ik ben gek, dan kom ik helemaal niet vooruit."
"Deed je het vroeger dan om minder snel vooruit te komen?"
"Dat zijn typisch vragen van jou of moet je zoiets soms van El vragen?"
Gevoelsmatig is het een duidelijk verschil of El dan wel Ellen iets heeft gevraagd.
"Dat niet, maar misschien wil die het toch wel weten."
"Nou, ik weet zeker dat die ook niet meer met de hand op die van Jeu fietst."
Daar willen we nu toch even zekerheid over hebben.
Abonneren op:
Posts (Atom)