vrijdag, december 30, 2011

Engelse hoogtepunten


The higher, the better denken ze in Londen. Terwijl het hoogste gebouw nog niet eens de helft is van wat de Arabieren neer zetten, wordt er in Londen fel gestreden om de titel van het grootste gebouw van het Verenigd Koninkrijk te bemachtigen. Op dit moment is dat nog One Canada Square, gelegen in Canary Wharf. Het zal niet lang meer duren tot The Shard het hoogste punt van Londen en daarmee ook van het VK is. Echter zijn het de ontwerpers in Canary Wharf die alweer diverse plannen hebben voor nog twee hogere wolkenkrabbers.

Het dieptepunt van onze schoolreis naar Londen was dat we niet mochten doen en laten wat we wilden, maar minstens vier verplichte activiteiten moesten inplannen waaronder een eigen voorbereid mondeling. Artiesten en stadions waren in trek, maar ik zocht naar een origineel onderwerp. Ik wilde niet te lang wachten met kiezen, maar ik wilde wel iets hebben dat iets exclusiefs heeft. Zoals de grootste of duurste muziekwinkel. Die zat volgens Google blijkbaar niet in Londen en werd het naar beneden scrollen op Wikipedia, zoekend naar een onderwerp. Ik zag een foto van de Canary Wharf en dit scheen een belangrijk financieel gebied te zijn in Londen. Aandelen, zaken. Dat sprak me wel aan zonder dat ik iets interessants over de plek wist te vertellen. Even verder gezocht kwam ik erachter dat één van de wolkenkrabbers in CW de grootste in the UK was. Onderwerp vastgesteld.

Gelukkig is de Shard nog niet afgemaakt, waardoor One Canada Square officieel het grootste afgemaakte gebouw is. Anders had mijn mondeling in Canary Wharf geen exclusief hoogtepunt meer. Voor mensen die volgend jaar pas naar Londen gaan kunnen het dus wel vergeten. Ondanks dat heeft Canary Wharf nog steeds het grootste en drukste metrostation(tube station). Verder zit het hele gebied vol met moderne architectuur en kunst. Jammer dat mijn gemiddelde cijfer een 7,5 was, uit 3x 8 en 1x 7,5, maar dan heb je wel wat gezien.

dinsdag, december 27, 2011

zondag, december 11, 2011

Praktisch


Normaal gaat het me niet zo goed af. Je hebt weinig tijd om na te denken en je moet meer beheersen dan alleen je hersenen en je handen die de uitwerkingen van je hersenen kunnen noteren. Je moet een andere handeling verrichten zoals het in dit geval was, het pipetteren, afwegen en meten van stoffen. Het scheikundepracticum, wat eerst een obstakel leek, bleek achteraf mijn redding.

Natuurkundepractica had ik al eerder uitstekend afgerond, als ik een 9,0 gemiddeld uitstekend mag noemen. Maar dit waren simpele practica waarbij de antwoorden gemaakt konden worden zonder de proef uit te voeren. Alsnog reken en redeneerwerk waar ik wel al van wist dat ik dat beheerste. En het scheelt een hoop als je een practicum samen kan doen in de normale les, zoals bij natuurkunde, dan het zelfstandig te moeten doen in een muisstil laboratoriumlokaal.

Bij scheikunde waren de metingen vrijwel fataal voor je cijfer. Er werd ook gecontroleerd op snel doch nauwkeurig werk en de kleur van je indicatortraject moest voldoen aan de waarde van 3 Michelinsterren. Dit laatste volgens de scheikundeleraar zelf.

Ik had dus ingezet op mijn theorietoets en een redelijk practicumcijfer. Achteraf bleek dus het cijfer voor mijn practicum een 9,0 en voor de theorietoets haalde ik een 5,1. Eigenlijk had ik zelfs een 10 voor mijn practicum, maar na 6 uur toets te hebben gemaakt maakte ik 2 kleine afrondfoutjes, en had ik “maar” een 9,0. Zonde, maar het leert wel na al die uren bij de les te blijven. En bij te blijven met de les, maar dat is een ander verhaal.

Laatst moesten we weer een practicum doen voor natuurkunde. Vol praktisch zelfvertrouwen begon ik aan de proef met mijn medeleerling. Het ging over de warmtecapaciteit van een thermometer. De proef werd uitgevoerd met terpentine, en de laatste vraag was het geven van een verklaring waarom de proef wel of niet nauwkeuriger zou gaan als je de proef met water uitvoert. Zonder dat ik wist wat de goede verklaring was, wist ik wel dat het natuurlijk onnauwkeuriger zou zijn geweest met water. Waarom zou de school anders niet gewoon water hebben gebruikt voor de proef? Wel net zo praktisch. Nog een paar seconden voor tijd kwam ik erachter dat water een grotere soortelijke warmte had waardoor volgens de formule de temperatuurverschillen kleiner worden en onnauwkeuriger af te lezen zijn. Cijfer nog niet bekend.

zaterdag, december 10, 2011

Verdrag van Prüm (2005)

Nou is Prum niet groot, en twee dagen tijd is genoeg om alles te kunnen 'ontdekken' , en dan lees je in de Elsevier toch weer dingen die je daar niet zijn opgevallen, of waar ze zelf geen aandacht aan geven:

Het Verdrag van Prüm (of Schengen 3 of Schengen plus) is een verdrag dat op 27 mei 2005 in Prüm ondertekend is door zeven EU-landen en dat de uitwisseling van informatie voor juridische- en politie opsporingsdoeleinden regelt.

Het verdrag van Prüm regelt de uitwisseling van informatie uit databanken onder andere op het gebied van DNAvingerafdrukken en verkeersgegevens. Het verdrag heeft ook als doel om maatregelen tegen terrorisme te kunnen nemen, illegale migratie tegen te gaan, grensoverschrijdende politie- en justitiesamenwerking te vereenvoudigen en het beschermen van data.' 

Of hebben wij altijd meer aandacht voor de gratis dingen in het leven?

 

maandag, december 05, 2011

dinsdag, november 22, 2011

Stukkies voor John



Voor wie het nog niet wist; de leeftijd van Ome Djoons is vanaf zondag weer geüpdatet. Daardoor komt hij nu in aanmerking voor allerlei 60+ aanbiedingen. Maar hoe oud je ook wordt, sommige dingen verleer je nooit. Zoals het luisteren van je klassieke zigeunermuziek door je net zo oude boxen. Ook is Djoons altijd al fan geweest van lekkere happies. Mijn voorgaande gebakken heeft hij altijd al dankbaar aangenomen, en daardoor hoopte ik hem nu ook weer blij te maken met een zelfgebakken kado.

Het idee kwam uit een supermarktblad waarin recepten staan. De foto op de voorkant trok mijn aandacht en is ook geworden wat ik heb gebakken. Er stond geen spannende titel bij, maar ik omschrijf het als koffiebroodjes zonder koffie-, maar met kaneelsmaak. Helemaal klaar zien ze eruit als opgerolde slierten koek en ik vroeg me af hoe die gemaakt moesten worden. Eerst dacht ik dat ik aan de slag moest met deegplakken om die in een ronde vorm op te rollen. Maar nou schijnt het dus dat je dit soort “broodjes” maakt door eerst een megarol deeg te maken nadat je deze hebt gevuld met rozijnen, kaneel en suiker. Deze opgerolde superpannenkoek moet je daarna voorzichtig in 12 delen snijden, waardoor je dus 12 aparte gebakjes overhoudt.

Helaas is onze combimagnetron al lang niet zo combi meer, dat gedeelte is overleden. En voor deze gebakjes moet je een oven hebben om het deeg gaar te krijgen. Nu heb ik ons philips-ei gebruikt en zijn de gebakjes niet helemaal goed gaar geworden. Ze moesten lauwwarm gegeten worden, en bij het voorproeven heb ik dat ook gedaan. Toen smaakte het erg goed, maar later smaakte de koude versie wat minder, de deegsmaak kwam naar voren. Ik hoop dat Djoons zijn laatste gebakje wel nog heeft opgewarmd zoals ik hem had aangeraden, zodat mijn kado niet in zijn top 3 slechtste kado’s komt te staan.

woensdag, november 16, 2011

Bier kan risico op hart- en vaatziekten verlagen

Naast wijn is bier nu ook goed, alles met mate natuurlijk.

De onderzoekers vragen zich af of het gezondheidseffect te verklaren is door alleen de alcohol of ook door andere ingrediënten in beide dranken. In bier en wijn zitten bijvoorbeeld polyphenolen, die mogelijk goed zijn voor het hart.' 


Is het niet simpelweg de alcohol waarin vetten kunnen oplossen? Is dat dan niet makkelijk te testen door een onderzoek te doen met sterke drank?



zondag, november 13, 2011

De speeltuin


Om mijn gedichtenreeks af te sluiten heb ik het minst zelfgemaakte gedicht gekozen. Dit gedicht heb ik namelijk samen met een klasgenoot gemaakt en is opgebouwd uit verschillende teksten van andere schrijvers, zangers. De opdracht was het maken van een plekgedicht, zonder verdere verplichtingen dus was het werk dat wij ervoor gemaakt hebben, compleet legaal. De plek gelegen in Capelle is de dichtstbijzijnde speeltuin ten opzichte van onze school. Daar heb ik ook foto’s gemaakt. Het gedicht zelf spreekt voor alle speeltuinen.

Speeltuin van verbeelding
Ga je mee laten we gaan
naar een plekje waar
je nog kunt dromen
en geen enge dingen bestaan

waar je heerlijk nog kunt spelen
met fantasieën die uit jezelf ontstaan
Hier zal het niet om ruzie pesterijen
of oorlog gaan

Maar kijk nog eens goed
Weten ouders wel van gevaren tegenwoordig
hebben zij nog wel gezag over hun kroost
kinderen willen zo graag groot zijn
kattenkwaad wordt vandalisme

Maar kijk nog eens goed
Weten ouders wel van gevaren tegenwoordig
De troep in de hemel
Smerige plak van een flesje cola.
Waar gaan wij naartoe?

Een paar schrammen
Daar begon het mee
Nog blauwe plekken
En daarnaast een diepe snee
Dat alles van een klimrek
Aan de veiligheid totaal gebrek

Morgen zal het vrede zijn
en zal de zon je strelen
zal de wereld weer een speeltuin zijn
en kun je rustig spelen